Primary 5 Tamil Language syllabus: topics and practice questions

தமிழ்மொழி விழா நாடகம்

ஏப்ரல் மாதம் தொடங்கியதும், எங்கள் பள்ளியில் தமிழ்மொழி விழாவுக்கான ஏற்பாடுகள் தொடங்கின. ஐந்தாம் வகுப்பு மாணவர்கள் ஒரு சிறிய நாடகத்தைப் படைக்க வேண்டும் என்று எங்கள் தமிழாசிரியர் திருமதி வள்ளி அறிவித்தார். நாடகத்திற்குக் கதை எழுதும் பொறுப்பை அவர் என்னிடம் (1) (blank). அதைக் கேட்டதும் எனக்கு மகிழ்ச்சியாக இருந்தது; ஆனால், சிறிது அச்சமாகவும் இருந்தது. இதுவரை நான் சிறுகதைகள் மட்டுமே எழுதியிருந்தேன்; நாடகம் எழுதியதே இல்லை. என்னால் முடியுமா என்று பலமுறை எண்ணினேன்.

அன்று மாலை, வீட்டிற்குச் சென்றதும் நான் பல கதைகளை யோசித்தேன். இறுதியில், எங்கள் அடுக்குமாடி வீட்டின் வெற்றுத்தளத்தில் நடக்கும் ஒரு நிகழ்வைக் கதையாக்க முடிவுசெய்தேன். தனியாக வாழும் ஒரு பாட்டிக்கு அக்கம்பக்கத்துச் சிறுவர்கள் உதவும் கதை அது. பாட்டியின் தனிமையையும் சிறுவர்களின் அன்பையும் காட்ட விரும்பினேன். இரவு பத்து மணி வரை எழுதி, கதையை முடித்தேன்.

அடுத்த நாள், நான் எழுதிய கதையை என் குழுவினரிடம் படித்துக் காட்டினேன். கதையைக் கேட்ட அனைவரும் கைதட்டினர். அவர்கள் அதை (2) (blank) ஏற்றுக்கொண்டனர். ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பாத்திரம் கொடுக்கப்பட்டது. மீனா பாட்டியாக நடித்தாள். கதிர் ஒலி அமைப்பைக் கவனித்துக்கொண்டான்.

மூன்று வாரங்கள் நாங்கள் இடைவேளையின்போதும் பள்ளி முடிந்த பிறகும் ஒத்திகை (3) (blank). சில நாள்களில் வசனங்களை மறந்து நாங்கள் தடுமாறினோம். அப்போதெல்லாம் திருமதி வள்ளி பொறுமையாக எங்களைத் திருத்தினார். ஒத்திகையின் இறுதி நாளன்று, கதிரின் அம்மா தைத்துத் தந்த ஆடைகள் வந்து சேர்ந்தன. அவற்றை அணிந்தபோது நாங்கள் உண்மையான நடிகர்களைப் போல உணர்ந்தோம்.

விழா நாளன்று, மண்டபம் மாணவர்களாலும் பெற்றோர்களாலும் நிறைந்திருந்தது. திரை விலகியதும் என் இதயம் வேகமாகத் துடித்தது. ஆனால், நாடகம் தொடங்கியதும் என் அச்சம் மறைந்தது. நாடகம் முடிந்ததும் மண்டபமே கைதட்டலால் (4) (blank). பாட்டியாக நடித்த மீனாவின் நடிப்பைக் கண்டு சிலர் கண்கலங்கினர். நிகழ்ச்சியின் முடிவில் பள்ளி முதல்வர் மேடைக்கு வந்து எங்களைப் பாராட்டினார். அன்று நான் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை.

தாத்தாவின் திறன்பேசி

இனியாவின் தாத்தா கடந்த மாதம்தான் இந்தியாவிலிருந்து சிங்கப்பூருக்கு வந்து அவர்களுடன் தங்கத் தொடங்கினார். அவருக்குத் தமிழ் நன்றாகப் படிக்கத் தெரியும்; ஆனால், திறன்பேசியைப் பயன்படுத்தத் தெரியாது. அப்பாவும் அம்மாவும் காலையிலேயே வேலைக்குச் சென்றுவிடுவார்கள். இனியா பள்ளியிலிருந்து திரும்பும் வரை தாத்தாவுக்குப் பேச்சுத்துணைக்கு யாரும் இல்லை. ஒவ்வொரு நாளும் அவர் வீட்டிலேயே தனியாக அமர்ந்திருந்தார்.

ஒருநாள் மாலை, இனியா பள்ளியிலிருந்து திரும்பியபோது, தாத்தா தம் புதிய திறன்பேசியைக் கையில் வைத்துக்கொண்டு குழப்பத்துடன் அமர்ந்திருந்தார். "இனியா, ஊரில் இருக்கும் உன் பாட்டியிடம் பேச வேண்டும். ஆனால், இதில் எதை அழுத்துவது என்றே தெரியவில்லை," என்று அவர் பெருமூச்சுவிட்டார். பாட்டி உடல்நலம் சரியில்லாததால் தாத்தாவுடன் சிங்கப்பூருக்கு வரவில்லை. அவரைப் பிரிந்து தாத்தா மிகவும் வாடியிருந்தார்.

இனியா தன் பள்ளிப் பையைக் கீழே வைத்துவிட்டுத் தாத்தாவின் அருகில் அமர்ந்தாள். காணொளி அழைப்பு செய்வது எப்படி என்று படிப்படியாகக் கற்றுக்கொடுத்தாள். தாத்தா கவனமாகக் கேட்டு, ஒவ்வொரு படியையும் பலமுறை செய்து பார்த்தார். சில நேரம் அவர் தவறான பொத்தானை அழுத்தினாலும், இனியா பொறுமையாக மீண்டும் விளக்கினாள். தாத்தா மறந்துவிடாமல் இருக்க, ஒவ்வொரு படியையும் ஒரு தாளில் பெரிய எழுத்துகளில் எழுதிச் சுவரில் ஒட்டினாள்.

முதல் முறையாகத் திரையில் பாட்டியின் முகத்தைக் கண்டதும் தாத்தாவின் கண்கள் கலங்கின. இருவரும் அரை மணி நேரம் மகிழ்ச்சியாகப் பேசினர். தாத்தா பாட்டியிடம் இனியாவைப் பற்றிப் பெருமையாகப் பேசினார். அழைப்பு முடிந்ததும், தாத்தா இனியாவின் தலையை அன்புடன் தடவினார். "நீ என் ஆசிரியர்!" என்று அவர் சிரித்தார்.

அடுத்த சில வாரங்களில், தாத்தா தாமாகவே அழைப்புகள் செய்யக் கற்றுக்கொண்டார். இப்போது அவர் தமிழ்ச் செய்திகளையும் பழைய பாடல்களையும் திறன்பேசியில் கேட்டு மகிழ்கிறார். இரவு உணவின்போது, அன்று கேட்ட செய்திகளைப் பற்றி அவர் குடும்பத்தினருடன் ஆர்வமாகப் பேசுகிறார். வெற்றுத்தளத்தில் சந்திக்கும் மற்ற முதியவர்களுக்கும் அவர் இப்போது திறன்பேசியைப் பயன்படுத்தக் கற்றுக்கொடுக்கிறார்! தாத்தாவின் முகத்தில் இப்போது எப்போதும் புன்னகை தவழ்கிறது.